
na 4 dagen Santa Monice & Venice ben ik weer veilig terug in Nederland! Ik ga de komende dagen aan de slag met mijn foto's en al mijn spul uitzoeken.
Bedankt voor het volgen van mijn blog en alle leuke reacties! :)
mitch
Het is redelijk lastig om in West Amerika rond te reizen als je geen auto hebt. Het is vrijwel onmogelijk om zonder auto in een wildernis-gebied te komen (waar je uiteraard het beste kunt hiken). Ik wilde voordat ik vertrek van hier nog een mooie tocht maken. Na tijdje zoeken kwam ik op terecht op de site van de Ojai Wilderniss Ranger Station. Ojai (spreek uit: o haj = oudindiaans voor maan) is een dorpje hier in de buurt met een busverbinding! Na wat meer gezoek vond ik dat je na minder dan een uur lopen vanaf Ojai al in de wildernis zit! De Ojai Wilderniss Area is onderdeel van Los Padres National Forest, dat gebied is 1/5 van Nederland.
Later die dag belde Shaggy me op en hij had tijd om 1 dag te hiken. Na dagje lopen namen we afscheid. De volgende dag begon ik aan de beklimming van een berg (had bij de Ranger een klein kaartje gekocht dus wist ongeveer waar in heenging). Rond 15.00 kwam ik een mooie kampeerplaats tegen, maar besloot verder te gaan richting de top. Dat bleek een erg goede keus: over de top van berg loopt namelijk een zgn fireroad (om bosbranden te kunnen blussen) en langs die weg staat een oude uitkijkpost. Ernaast: lege plek (super voor een tent), een picknicktafel en een plek voor kampvuur. En aangezien het nu 17.00 was, was dit de plek waar ik voor het laatst mijn tent zou opzetten.
Een mooiere plek kon ik trouwens niet bedenken. Ik had een 360 graden uitzicht over de vallei met Ojai, Ventura, Oxnard en Port Hueneme. Daarnaast in de verte de Channel Islands en links het licht van Los Angeles. Achter mij lag de wildernis en zover als ik kon zien alleen maar bos. Op deze plek maakte ik een kampvuur en keek naar de sterren.
De volgende dag begon ik aan de tocht (via een ander pad) terug naar Ojai. Daar rond 14.00 aangekomen nam ik de bus naar Port Hueneme. Dat openbaar vervoer komt dan wel niet overal, maar het is wel supergoedkoop! Zitten in 3 verschillende bussen (in totaal 2 uur) kostte me $1,35 dat is iets meer dan 1 euro..
Alles bij elkaar geweldige laatste hike gehad, vooral het contrast tussen 'California Beach' en de wildernis is leuk en vooral verrassend om te zien op zo'n korte afstand van elkaar.
Planning voor de rest van de week: vandaag beachvolleybal (de overbuurman laat me de plek zien). Maandag, dinsdag en woensdag zijn nog open. Donderdag langs Malibu en naar de Getty met Maurie, ze brengt me daarna naar mijn hostel in Santa Monica (LA). Daar verblijf ik dan 3 nachten en op zondag 11 april vlieg ik weg van hier.
Zaterdagmorgen 11.00 vertrekt mijn boot richting Santa Cruz, de grootste van de 5 Channel Islands. Op Santa Cruz zijn 2 aanlegplaatsen: Scorpion Bay en Prisoners Beach. Scorpion heeft een kampeerplaatsen vlakbij en Prisoners heeft ze na 2 uur hiken. De meeste mensen kamperen op beide plaatsen of alleen vlakbij Scorpion. Maarja ik ben natuurlijk niet zoals de meeste mensen ;) en ik kon alleen een permit krijgen voor de kampeerplek bij Prisoners (genaamd: Del Norte). Alleen ik wilde natuurlijk wel een beetje lekker hiken, dus ipv afgezet te worden op Prisoners (en dan 2 uur hiken) werd ik afgezet bij Scorpion. Vanaf Scorpion naar Del Norte is zo'n 11,5 miles (18 km), en dat zou ik dan in 5 uur doen.
Ok tot zover niets geks, maar...
Ik werd pas afgezet om 16.00 en begon dus pas met hiken om 16.30. Dit kwam door de slechte weersomstandigheden. Wat inhield dat ik vrijwel zeker in het donker zou moet wandelen (dit zei de park-ranger en hij dacht waarschijnlijk dat ik niet helemaal goed bij mijn hoofd was). En inderdaad zo rond 18.00 werd het donker, het pad was gelukkig wel goed te volgen door de volle maan en mijn hoofdlamp. Om 21.30 kwam ik (beetje moe) aan op Del Norte, zette snel mijn tent op en maakte wat te eten. Alles zo stil mogelijk, want op de kampeerplek waren meer mensen. Ik sliep die nacht extreem goed (goh!). En moest de volgende ochtend de andere kampeerders/hikers aanhoren die dingen zeiden als: ''ik dacht dat er een wild varken door ons kamp liep vanacht!''
Vanochtend 8.30 vertrok ik naar Prisoners waar ik 11.00 zou worden opgepikt. Mijn hike was geslaagd (heb het overleefd), bijzonder (snachts hiken nooit gedaan) en zeker de moeite waard (kom er zeker keer terug). Na 10 mensen aan boord te hebben genomen op Prisoners, kwamen er zo'n 60 jongeren + kampeerspul aanboord bij Scorpion. Pas nadat dit allemaal was ingeladen vertrokken we naar de Ventura-haven.
En terwijl we de eilanden achter ons laten en langzaam verdwijnen in de mist, werden we omringd door meer dan 100 dolfijnen. Misschien als een laatste groet..?
Op 23 maart was mijn laatste dag op de ranch van Betty & Rusty. In de ochtend nam ik een laatste groep mee op een 'horseback ride' door de woestijn en in de middag vertrok mijn Greyhound bus. [check de foto van mij met Betty & Rusty] Deze reed de hele nacht waardoor ik in de ochtend aankwam op mijn nieuwe bestemming: Port Hueneme. Hier werd ik opgepikt door Maurie Pearl, een vrouw (in de 50) die me uitnodigde in haar huis te verblijven zolang ik wilde. Maurie was een van de rafters die ik had leren kennen op mijn hike in de Grand Canyon.
Deze Maurie woont op een geweldig plek, zo'n 100 meter van het strand. Dat strand is typisch Californisch; een pier, een boulevard, joggers en ijs. Maar, zonder alle toeristen! Het kleine stadje waar ze woont is amper bekend, veel mensen gaan of naar LA en Malibu of meer noordelijk van Port Hueneme naar Ventura en Santa Barbara.
Intussen heb ik het prima naar mijn zin; vandaag had Maurie een vrije dag dus zijn we wezen walvissen spotten op de Pacific. En ja ik heb dolfijnen en een kleine walvis gezien!!! Morgen ga ik op mijn geleende beachcruzer (oftewel: fiets) de boel maar eens verkennen. En een vriend van Maurie had misschien tijd om me te leren golfsurfen. Tja tja wat wil ik nog meer?
Ohja! Hiken! Dus ook maar een kaartje voor een boot en permit gekocht om 2 dagen te hiken op Santa Cruz (een van de Channel Islands). Dat is mijn plan voor het weekend, daarna is alles weer open.. Klaar voor meer avontuur ;)
Dag 1: Maart 2 10.00 word ik afgezet bij Tanner Trailhead, en daal af in meters diepe sneeuw. Ik ben nog fris dus de afdaling gaat redelijk snel. Het uitzicht is uiteraard prachtig en soms kan ik zo diep in de canyons kijken dat mijn ogen troebel worden van de diepte. Ik vind mijn weg langs Escalante Butte en Cardenas Butte aan mijn linkerhand en Tanner Canyon met de palisades aan de rechterkant. Wanneer ik voor het eerst de Colorado River zie verwacht ik redelijk snel Tanner Beach te bereiken (mijn eerste overnachtingsplaats). Dat blijkt nog zo'n 3 uur te duren.. Het pad naar de rivier is erg steil naar beneden en ook nog een schuin naar rechts. Elke spier is dan ook tot het uiterste gespannen en om 17.00 kom ik uitgeput aan op Tanner Beach. Ik ben zo moe dat ik avondeten oversla, mijn tent opzet, slaapzak uitrol en direct in slaap val.
Dag 2: In de ochtend mijn avondeten gegeten, alles opgeruimd en vroeg op weg. Eerste uur is lastig door het zand op Tanner Beach. Na de Tanner Trail van gisteren hike ik nu de Escalante Route. Zie in de verte een groot wit iets (waarschijnlijk een tent/tarp), ik word uiteindlijk aangeroepen door 2 hikers zonder backpacks. Ze blijken bij de witte tarp te horen en deel uit te maken van een groep van 15 riverrunners. Ze nodigen me uit in hun kamp en neem deze uitnodiging natuurlijk meteen aan. Na wat gepraat in hun kamp en het bijvullen van mijn watervoorraad (het is zomerswarm) wil ik weer op weg gaan. Maar dan vraagt Ray, de leider van de groep en erg interessant persoon (weet ontzettend veel over rivieren, rafts en kanoes), mij het volgende: ‘'hee Mitch kunnen we je morgen een stukje op weg brengen met onze rafts??'' 15 paar ogen kijken mij vragend aan.. Ik denk voor 2 miliseconden en zeg dan: JAAAAAA
Even voor de duidelijkheid: het is ontzettend moeilijk een permit te krijgen om de Colorado River te bevaren, dus dit is misschien once in a lifetime. De rest van de dag ga ik dayhiken (dus gewoon rondwandelen daar in de buurt). Ik bekijk alvast de eerst stroomversnelling voor morgen en er wordt een uitrusting voor mij gezocht. Die avond eet ik een uitbreid dinner en ga vroeg slapen (want ontbijt is 6.00 zodat we vroeg kunnen vertrekken).
Dag 3: Na vroeg opstaan alles in de rafts geladen. Unkar Rapids blijkt niet spectacular, maar Hance Rapids is dat wel! Na 3 uur raften wordt ik afgezet op Hance Beach en heb ik een ge-wel-dige ervaring opgedaan! Dit is echt enorm bijzonder en de mensen in de groep waren super aardig, bijna kon de hele trip mee raften (nog 3 weken te gaan voor hun) maar vanwege verzekering kon dat helaas niet doorgaan. De rest van de dag rondgewandeld op Hance Beach en foto's gemaakt van Red Canyon.
Dag 4: Na de Escalante Route hike ik nu de Tonto Trail (die enorm lang is en wel een maand duurt om volledig te lopen). De eerste uren gaan goed, het pad is duidelijk en makkelijk te volgen. Mineral Canyon en Hance Canyon zijn prachtig. Ik besluit de kamperen bij Page Spring (ik ga vd rivier af dus moet andere manieren vinden voor drinkwater). Page Spring is koud, maar prachtig. Omdat ik de volgende dag de horseshoe mesa gan beklimmen doe ik alvast een proeftochtje (zonder zware backpack). Ik neem een kijkje in een gesloten mijn en ben op tijd terug voor mijn avondeten.
Dag 5: Na de beklimming van de Horseshoe Mesa loop ik een tijdje rond en ontmoet een fotograaf (het is erg moeilijk goede foto's te maken van de GC, eigenlijk onmogelijk want wat je ervaart als je daar bent is niet echt vast te leggen). De ranger die me mijn permit verkocht zei wat over de Cave of the Domes en besluit die te gaan bezoeken. De Cave is erg diep en durf (haha) niet echt ver te gaan, ik heb dan wel een zaklamp en eten, maar ben daar helemaal alleen. Later die dag daal ik weer af van de Mesa en hike naar Cottonwood Creek. Die nacht wordt het blijkbaar allemaal een beetje teveel en krijg erge koorts.. Ik besluit de Tonto Trail niet langer te volgen (ik wilde na 2 dagen terugkeren naar de top via de South Kaibab Trail), maar in plaats daarvan terug te gaan naar de Mesa en de Grandview Trail terug te nemen naar de top.
Dag 6: Na een nacht vol regen en weinig slaap ga ik vroeg op pad. Na beklimming van de Mesa ontmoet ik een oudere man die ook op weg is naar de top. We gaan samen op pad, de tocht is erg zwaar (ik ben niet 100%) en het sneeuwt en regent hard. We bereiken uiteindelijk de top en ik krijg een zelfs een lift van hem!
Alles bij elkaar was dit een geweldige hike. Ik kan moeilijk vertellen wat ik precies voel en ervaar als ik daar ben, maar het was echt super. Ik ben van plan ooit in mijn leven terug te gaan voor een langere tocht. Ik heb trouwens ook een van de dingen gevonden die ik zocht: stilte (maar dan bedoel ik dus absolute stilte). Erg bijzonder allemaal. Vergeet niet de foto's te bekijken!
Na een nachtje in een hotel in Tuseyan, ontmoette ik mijn oud-tourleider weer (die daar op dat moment was met een nieuwe groep). Ik kon in zijn hotel slapen en hij bracht me een eindje op weg. Waar naar toe? Ik besloot voor eventje terug te gaan naar Betty & Rusty, ik wilde dit al liftend doen. Dit bleek erg makkelijk; had na 5 minuten een lift naar Flagstaff (met een ranger, erg leuk dus). En na een 15 minuten een lift naar Phoenix (dit is een 3 uur rit). Ik was dus in een 6 uur de afstand van Nederland naar de Middelandse Zee, zonder een (dollar)cent te betalen! Geweldig!
Mijn plan voor de komende tijd is hier nog eventjes te blijven en uiteindelijk richting LA te gaan, misschien onderweg nog een hike ergens? Ik zie wel.. Zoals ik al 2 maanden doe ;)
Geweldige tijd tot nu toe! Nog klein maandje te gaan!
Xxx
mitch
Na een week hiken ben ik weer veilig terug in de bewoonde wereld. Ik heb prachtige dingen gezien en gedaan, maar ook afgezien en zelfs beetje ziek geweest. Binnekort komt mijn uitgebreide verhaal + foto's online maar dit heeft even wat tijd nodig.
Ik ben nu aan het nadenken wat ik ga doen, heb meerdere opties maar ga waarschijnlijk eerst maar even terug naar Betty & Rusty.
Ok dit is een erg korte update, maar er komt meer!
xxxxxxx ;)
het werd tijd, na bijna een maand bij Betty & Rusty kreeg in lift naar de Grand Canyon. Ik heb de hike naar Crown King, vanwege sneeuw, moeten afblazen, maar ben nu op de plek waar het eigenlijk omdraaide.
Morgenochtend ga ik beginnen met mijn 7daagse hike waarmee ik het meest oostelijkestukje van de Tonto Trail ga ontdekken. Ik heb vandaag een goede kaart, een permit en een voedselbag gekocht. Die bag schijnt ernstig nodig te zijn, omdat de eekhoorns je backpack en zelfs je tent gewoon opscheuren op zoek naar voedsel. Ernstig!
De 9de maart ben ik weer terug in Grand Canyon Village en ga ik nadenken of ik nog een hike die of misschien naar het noorden ga, richting San Fransisco (heb wat mensen ontmoet waar ik eigenlijk wel ff bij op bezoek wil gaan).
De batterij van deze geleende laptop houd er alweer mee op dus ik doe een uitgebreidere update na mijn hikingtripje :)
Het beste voor jullie! Thanks voor alle reacties, erg leuk en grappig om te lezen!
mitch
na mijn avontuur in de wildernis en een weekje werken bij B&R wordt het wel weer tijd om wat te gaan rondreizen. Mijn doel op dit moment is de Grand Canyon te bereiken (om daar de Tonto Trail te gaan lopen). Om daar te komen ga ik een trail volgen dat leidt naar een bergdorpje genaamd Crown King. Vandaaruit wil ik in Prescott zien te komen, om vanaf daar naar Sedona te gaan (om de beroemde Red Rocks te zien). Van Sedona is het een klein eindje naar Flagstaff. Vanuit Flagstaff zijn er bussen die je naar de Grand Canyon rijden..
Ok dat is het plan, nu de uitvoering nog.
Maandag wil ik vertrekken en denk zo'n maand hiermee bezig te zijn. Ik laat wat spullen achter bij B&R dus wil er uiteindelijk wel weer terugkeren.
Spreek jullie later 
mitch aka dutchboy want zo noemen ze me hier haha
Laat je e-mail achter en ik stuur je een mailtje als ik een nieuw verhaal of nieuwe foto's op de site heb gezet.